Ik ben in blijde verwachting. Volgende week komt Bart Moeyaert bij ons op bezoek. Atman heb ik nu een keer of drie gelezen. Ondertussen ken ik mezelf een beetje en weet ik dat ik een boek van Bart Moeyaert eerst moet laten sudderen. Anders prijs ik hem eindeloos de hemel in zonder veel wezenlijks te vertellen. Dat wil ik nu dus beter doen.
‘Ik weet niet waarheen,
ik ben kwijt’.
Hij ging gewoon een brood halen, de negenjarige Atman. Maar toen raakte hij kwijt. Niemand weet waar zijn huis staat, dat huis met een dak en een raam en een deur met een papa erachter die op hem wacht. Tijdens zijn zoektocht tuimelt de jongen van het ene avontuur in het andere. Van een man die geen tijd heeft, over een stoere kapitein tot in het woeste woud. Soms roept hij HELP en S.O.S. maar dan is er wel iets grondig mis. De boodschap blijft hetzelfde: Atman wil heel graag terug naar zijn papa. Dat gevoel is zo herkenbaar dat het tussen alle fratsen door recht in je hart landt.
Atman is eigenlijk een libretto, een muzikale vertelling geschreven voor de Nederlandse Nationale Opera & Ballet. Het boek leest dan ook als één lang gedicht vol ritme, rijm en cadans. Ik ben zelf niet gezegend met enig muzikaal talent, maar zelfs ik kon het boek bijna zingen. Je wervelt er als het ware doorheen. Anders kan ik het niet omschrijven. Ik hoop dat het stuk ook naar Vlaanderen komt. Anders moet ik er misschien eens een uitstapje naar Maastricht van maken. ‘t Is in elk geval het overwegen waard.
Die bijzonder reis wordt niet alleen in een loepzuivere taal verteld, ze wordt ook nog eens prachtig verbeeld door de illustraties van Mark Janssen. Die deden me heel erg aan Ensor denken. Ze versterken alle gevoelens van de kleine jongen en trekken je nog dieper het verhaal in.
“Weet jij waar het heimwee blijft,
als het nergens nodig is?
Ligt het te slapen onder je hart,
onder een laken van gemis?”
Dit weet ik wel: een boek als Atman is als een dekentje waaronder je kan schuilen om je heimwee met fantasie te lijf te gaan. En als je onder dat dekentje ook nog eens de stem van Bart Moeyaert in je oren hebt, die het verhaal aan je voorleest, dan kunnen alleen maar zoete dromen volgen.
Atman | Bart Moeyaert en Mark Janssen (ill.) | Uitg. Querido (2025) | 72 pp. | voor lezers vanaf 8 jaar.
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie