Een tweetal jaar geleden ontmoette ik Goedele Ghijsen voor het eerst. Ze vertelde me toen: “Ik wil graag verhalen schrijven voor jongeren die niet houden van dikke boeken. Het boek moet leesbaar zijn, maar wel gelaagd.” Een hele opgave als je ‘t mij vraagt. Ze is wat mij betreft al drie keer in haar opzet geslaagd. Ook in haar nieuwste roman voor jongvolwassenen: Keerpunt.
“Sommige mensen hebben een omweg nodig om te worden wie ze zijn.”
Max heeft het gehad met de FAKE (Fuck Authenticity and Keep pretending for Ever) wereld waarin volwassenen hem willen duwen. Dus hij zet zich af. En vertrekt. Op de boot van zijn opa hoopt hij zichzelf en zijn plek in de wereld te vinden. Als hij Minne ontmoet, lijkt het erop dat hij een bondgenoot gevonden heeft. Maar dan neemt hij een beslissing die alleen maar verkeerd kan aflopen.
Politie en boef
Goedele Ghijsen trekt haar lezers een spel binnen, een spelletje boeven en politie waarbij boef Max er alles aan doet om uit handen te blijven van de volwassenen, zelfs deze die het wel goed met hem voor hem hebben. Hij moet de havenmeester te slim af zijn, zoekt de meest geschikte winkel om voorraad op te slaan en ga zo maar door. Zijn wederwaardigheden noteert hij zoals een echte zeeman in een logboek.
Het boek leest als een trein (of een speedboot, om in het thema te blijven). De taal is flitsend, de hoofdstukken kort en Max’ gewoonte om lijstjes te maken doet je door die hoofdstukken vliegen. De spanning zorgt voor een extra bondgenoot, want dit boek wil je echt niet wegleggen voor je weet hoe het afloopt.
Volwassen bril
Als volwassene een jeugdboek lezen, vereist dat je soms eens een knop moet omdraaien. Max stond duidelijk dichter bij de jongeren voor wie dit boek geschreven is dan bij mij. Ik betrapte mezelf erop dat ik in dit verhaal eerder de volwassene was die klaar zat met goed bedoeld advies. Net door dat contrast kwam Max bij mij als personage dubbelhard binnen. Het maakt zijn gedrag en gedachten levensecht, want ook al ben ik al heel lang geen puber meer, ik heb er natuurlijk wel drie in huis gehad. Met andere woorden: ook voor ouders en leerkrachten is dit boek een lesje over het puberbrein 😉.
M/V/X
Maar terug naar de jongeren dus. Ik weet dat gender maar een woord is en dat we er overheen moeten kijken, maar ik durf toch te beweren dat er meer boeken zijn waar meisjes zich in kunnen vinden dan echte ‘jongensboeken’. Volgens mij zal elke M/V/X dit verhaal kunnen smaken. Ook dat is een pluspunt. Naast het feit dat het boek gewoon heel goed geschreven is.
Als de standaard ik-lees-niet-graag-maar-het-moet-nu-eenmaal-dus-geef-mij-maar-een-dun-boek-jongere de volgende keer de bib binnekomt, weet ik al welk boek ik zal aanraden.
Keerpunt | Goedele Ghijsen | Standaard Uitgeverij (2025) | 144 pp.
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie