Toen ik Trial of the Sun Queen aan het lezen was, had ik al zo’n vermoeden dat Auroraprins Nadir een belangrijke rol zou spelen in het vervolg. Mijn voorspelling is helemaal uitgekomen. Dit tweede deel van de serie Artefacts of Ouranos draait helemaal rond Lor en de prins die ze zo veracht.
SPOILER ALERT: lees deze recensie niet als je Trial of the Sun Queen nog niet las en dat wel nog van plan bent. Ik kan er niet onderuit dat ik misschien een en ander zal moeten verklappen.
Met de hulp van Nadir, de prins van het Aurora, is Lor ontsnapt aan de Zonnekoning. Het lijkt er echter op dat ze van de ene gevangenschap in de andere belandt en haar verstandhouding met Nadir is dan ook allesbehalve gezellig te noemen. Tot ze beiden besluiten open kaart te spelen. Lor moet op zoek naar een artefact dat de spiegel haar toonde en het lijkt erop dat zowel zij als Nadir er baat bij hebben dat de missie slaagt. Ze zullen elkaar dus wel moeten vertrouwen.
Het boek was zowel trager als meeslepender dan het eerste deel. De spanning tussen Nadir en Lor wordt veel trager opgebouwd dan die tussen Lor en Atlas. Maar eens de vonk overslaat, is het vuurwerk niet min. Tuli focust vooral op de chemie tussen die twee en daarom duurt het lang voor er iets concreets gebeurt in het verhaal. De zoektocht naar het artefact lijkt eindeloos. De ontknoping zet je op het puntje van je stoel, maar je moet veel geduld hebben voor het zover is. Wat niet wegneemt dat die ontknoping dan toch weer een knoert van een cliffhanger bevat, waardoor ik nu al uitkijk naar het derde deel van deze serie.
In Trial of the Sun Queen kon je al vermoeden dat Nadir een belangrijke rol zou spelen in het vervolg omdat het verhaal af en toe vanuit zijn perspectief verteld werd. In dit tweede deel is hij inderdaad belangrijk en er wordt dan ook meer door zijn ogen gekeken. Een nieuwe verhaallijn is die van Cerce. Zij was tweehonderd jaar eerder een Hartenprinses en haar verhaal vond ik eigenlijk het intrigerendste van al. Ik had bovendien het gevoel dat ze nog veel meer te vertellen heeft. Hopelijk gok ik goed, net zoals ik dat met Nadir deed.
Naast lust, passie en wraak is ook familie een belangrijk thema in dit boek. Lor wil dat haar broer en zus veilig zijn en ook Nadir heeft een goede band met zijn zus. De band met zijn vader is een ander verhaal. En dan is er de afkomst van Lor. Wie het eerste boek aandachtig gelezen heeft, kan al wel raden hoe de vork in de steel zit. Ben je verantwoordelijk voor de daden van je (voor)ouders? Ook daarover kan je na het lezen van Rule of the Aurora King een boom opzetten.
Het is dus echt niet zo dat het boek alleen maar uit hitteaanvallen en welles-nietesspelletjes bestaat. De plot verloopt misschien traag, maar er valt ook wel diepgang uit het verhaal te halen. En hoewel ik me soms afvroeg of dit wel een boek voor mij was (ik ben nog altijd niet helemaal overtuigd van het genre romantasy) kijk ik toch uit naar het derde deel in deze reeks. Dat wordt aftellen naar eind november, want dan zou Fate of the Sun King in de rekken moeten liggen.
Rule of the Aurora King | Nisha J. Tuli | Uitg. De Fontein (2024) | 541 pp. | Vert. uit het Engels door Mariella Manfré
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie