Tien boeken, goed voor 2 759 bladzijden leesplezier. Daarmee was juni een ‘kalme’ leesmaand. Soms lees je meer, soms schrijf je meer. In de vakantie legt ZomerLezen heel wat beslag op mijn beschikbare tijd. Tien boeken dus, voor jou op een rij.
De schaduwman – Helen Fields (spanning) ****
Ik hoef jullie niet te vertellen hoe hard ik hiernaar uitkeek. Sinds het allereerste ‘perfecte’ boek ben ik fan van Helen Fields. De schaduwman wordt als standalone aangeduid, maar ik heb zo een gevoel dat er toch nog meer zou kunnen volgen. Net als met Luc Callanach en Ava Turner weet Helen Fields ook nu weer intrigerende personages neer te zetten.
Een uitgebreide recensie kan je hier lezen.
Lezen was nog nooit zo leuk – Li Lefébure (non-fictie) ***(*)
Sinds ik plannen aan het smeden ben om mijn activiteiten uit te breiden (wordt vervolgd …) verslind ik boeken met lees- en schrijftips. Ik heb nu officieel de hele reeks van Li Lefébure afgewerkt. Ik wou dat ik die boeken kende toen ik zelf nog voor de klas stond. Hoewel veel tips voor de lagere school bedoeld zijn, zijn ze vaak voor alle leeftijden toepasbaar. Ik heb er al heel veel ideetjes uitgehaald.
De jongens uit Brazilië – Ira Levin (spanning) ***(*)
Het wordt stilaan een traditie dat we het leesjaar van de thrillerclub in Staden afsluiten met een klassieker. Deze keer doken we in deze griezelig actuele thriller uit 1976. Ik had het boek al eens gelezen, dus de schok en verontwaardiging van die eerste keer, heb ik nu niet meer ervaren. Toch blijft het een heel boeiend boek om over te discussiëren in een leesclub. En ik heb me enorm geamuseerd met uitpluizen welke personages op echte personen gebaseerd waren en wat de achtergrond van het verhaal was. Mijn geschiedenishart heeft er dus ook van genoten.
November – Thomas Olde Heuvelt (spanning) ***(*)
Soms is het voor een boek niet de juiste tijd. Dat was zo toen ik in november aan November begon. Ik had al enkele paranormale boeken achter de kiezen en die kon er eventjes niet meer bij. Nu was de tijd wel rijp. Het boek krijgt fenomenale kritieken en haalde het tot de shortlist van de Hebban Thrillerprijs. Persoonlijk vond ik het niet het beste wat ik van Olde Heuvelt al gelezen heb. Oké, de achterliggende boodschap was op zijn zachtst gezegd intrigerend, maar naar mijn gevoel had hij meer tijd nodig om tot de kern van de zaak te komen. Wat niet wegneemt dat ik het boek nog altijd graag gelezen heb.
De engelenmoord – Bjorn Van den Eynde (spanning) ****
Voor de tweede keer al mocht ik meedoen aan een blogtour rond een boek van Bjorn Van den Eynde. De eerste keer maakte ik kennis met zijn nieuwe YA-reeks Confessions of a Teenage Serial Killer. Deze maand kwam hij met een nieuwe reeks voor volwassenen. Het was een bevreemdende, maar aangename kennismaking met Marjolein Devrieze en Nathan Durnez.
Een uitgebreide recensie kan je hier lezen.
Dagen zonder woorden – Hilde De Smedt (verhalen) ***
Heel af en toe laat ik me eens verleiden om een boek te lezen en te recenseren op verzoek van de auteur zelf. Toen Hilde De Smedt mij benaderde had ik net zelf De hand van mijn moeder uitgegeven, dus ik wou een andere selfpubber wel een duwtje in de rug geven. Helaas duurde het lang eer ik in het boek kwam. Daarom liet de recensie een beetje op zich wachten. Uiteindelijk kwam ik tot de vaststelling dat het eerste verhaal uit de bundel mij zo tegengehouden had dat ik veel te lang gewacht had om de rest te lezen. Dat was jammer, want uiteindelijk zaten er wel mooie verhalen tussen. Hilde kreeg haar recensie. Je kan ze hier nalezen.
Het monstermeer – Leo Timmers (prentenboek) *****
Tijdens de kennismakingsdag voor selectielezers van de Leesjury mocht ik kennismaken met Leo Timmers. Hij nam ons mee in zijn reis van illustrator naar prentenboekenmaker (ja, er is een verschil) en ik was vooral verbijsterd te zien hoeveel fasen een illustratie doormaakt vooraleer ze in een boek verschijnt. Het opende mijn ogen om met een nieuwe en vooral aandachtiger blik naar prenten in een boek te kijken. Dat deed ik dan ook met zijn nieuwste: Het monstermeer. Het is moeilijk te beschrijven waarom ik dit zo’n meesterlijk prentenboek vind. Niet alleen weet hij met beelden een hele wereld te creëren. Door de manier waarop alles gecomponeerd is, zit er ook beweging in het verhaal. Knap. Blij dat hij me leerde om op die manier naar een prentenboek te kijken.
Vamps 1: Vers bloed – Nicole Arend (YA – fanatasy) ****
Selectielezen dus. Dat betekent dat ik in een jaar tijd zoveel mogelijk YA-boeken lees die in dat jaar verschijnen. Vers bloed kocht ik op de YA-day van Standaard Boekhandel. Ik pikte een interview met Nicole Arend mee en kon achteraf nog een ‘klapke’ met haar doen. Voor mij was Vers bloed boeiende kennismaking met de vampierenwereld. Omdat hoofdpersonage Dillon zelf nog maar net ontdekt heeft dat hij een dhampier is (ja, die bestaan blijkbaar ook) leer je samen met de duistere wereld van die halve vleermuizen kennen. Het is niet een genre dat ik snel uit de rekken zou halen, maar ik ga wel deel twee en drie van deze trilogie lezen.
Daarnaast las ik ook nog twee boeken die kans maken op een Bronzen of Zilveren Vleermuis en waar ik dus nog altijd niets over mag zeggen. Ondertussen ligt hier een stapeltje recensie-exemplaren klaar om juli en augustus mee te vullen. Laat de vakantie maar komen.
Wat staat op jullie vakantieboekenlijstje?
Geef een reactie