Het schooljaar is weer gestart en voor mij is het grootste evenement altijd de Jeugdboekenmaand. Dit jaar is het thema ‘water’ en ik moet zeggen dat ik op boekengebied een behoorlijk natte zomer gehad heb. Een van de boeken die ik graag onder de aandacht breng, is De leugenaarsclub van Alyson Gerber.
Weatherby en Jack worden allebei toegelaten tot de prestigieuze Boston School. Weatherby kreeg een beurs omdat ze een zeilwedstrijd won en Jack zijn familie is zo rijk dat ze de grootste weldoeners van de school zijn en er daarom behoorlijk wat in de pap te brokken hebben. Het contrast tussen de twee kon niet groter zijn. Wat ze wel gemeen hebben: hun passie voor zeilen. Hoewel de twee een valse start maken, groeien ze toch dichter naar elkaar toe als ze samen op een zeilboot stappen en al helemaal als ze gedwongen worden samen met enkele vrienden een bizar spel te spelen. De inzet: de geheimen veiligstellen die elk van hen angstvallig probeert te bewaren.
Wat ik misschien wel het meest kon waarderen aan dit boek is dat de auteur niet in de clichéval getrapt is. Weatherby wordt niet uitgesloten of uitgelachen omdat ze minder rijk is dan de rest. De vriendschap die Jack en Weatherby ontwikkelen is geen klassieke enemies to lovers. Ik zou nog voorbeelden kunnen geven, maar ik wil de pret voor jullie niet bederven.
De leugenaarsclub is volgens mij meer dan een doorsnee jeugdthriller. Interessante thema’s worden bespreekbaar gemaakt. Denk maar aan afkomst, voldoen aan de verwachtingen van je ouders, vriendschap, winstbejag, competitie … En dan heb ik het nog niet over het bedrog dat de jongeren uiteindelijk zullen blootleggen en de dilemma’s die het met zich meebrengt.
Ook voor de setting was ik helemaal te vinden. Boston School houdt nogal aan oude tradities. En het woordje ‘oud’ is eigenlijk nog een understatement. Denk bijvoorbeeld aan telefoons met een hoorn en een draaischijf. Je weet wel, van die dingen die de jeugd nog nooit van dichtbij gezien heeft. Of de strenge regels die je vandaag aan geen leerling of student meer verkocht zou krijgen. Maar hé, het is een school met naam en die moet hoog gehouden worden.
Wat ik ook origineel vond is de sport waar het allemaal om draait. Boston School heeft geen basketbal, baseball- of voetbalteam dat uitblinkt en dat allerlei stoere atleten aantrekt. Op Boston School kom je als je een uitzonderlijke zeiler bent. En op het water verdwijnt rang of stand. De symboliek is me niet ontgaan. Hoewel ik de sport zelf niet zo goed ken (maar dat kan je eigenlijk ook van baseball of basketbal zeggen 😉) kon ik het verhaal wel genoeg volgen. En belangrijker: ik kon voelen wat het zeilen met Weatherby en Jack deed. En dát is wat ik in een boek wil vinden.
Ik zou bijna nog vergeten te vermelden dat dit gewoon ook een spannend boek is. Niet alleen door de gebeurtenissen waarin de jongeren verzeild geraken, maar ook door de spanning tussen de personages. Want dat zoals gezegd de voorspelbare perikelen achterwege blijven, betekent niet dat alles altijd peis en vree is. Die spanning bouwt langzaam op en kent een behoorlijk verrassende ontknoping.
Ik denk dat dit een boek is dat veel jongeren zal weten te boeien. Je hebt het thrillergegeven, het zeilen, de vriendschap en een vlotte schrijfstijl. Dit is volgens mij een boek dat zowel jongens als meisjes zal aanspreken. Een leestip dus voor elke twaalfjarige die op zoek is naar een titel voor de eerste boekbespreking.
De leugenaarsclub | Alyson Gerber | De Fontein (2026) | 302 pp. | Vert. uit het Engels door Anna Sonnemans | voor lezers vanaf ong. 12 jaar
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie