Het begint een traditie te worden. Iets met schone leien en dat soort dingen. In december voel ik plotseling de drang om de boeken uit te lezen die half vergeten op de plank staan. Dit jaar zijn dat er elf. Al moet ik toegeven dat er daar tussen zitten die ik de afgelopen dagen pas opengeslagen heb. Maar nu is het dus gedaan. Vingers af van alle andere boeken en eerst deze elf ‘wegwerken’.
In deze blogpost vertel ik je waarom die boeken nog op de stapel liggen. Wil je graag meer weten over de inhoud, dan kan je op de titel klikken om de link te volgen. Wil je ze graag lenen bij de bib? Via de roze knoppen stuur ik je door naar de Vlaamse catalogus.
103 boeken die je gelezen moet hebben – Wim Oosterlinck
Dit is een boek dat je sowieso niet in één keer uitleest. Je kan het gerust een jaar op je salontafel laten liggen en er af en toe in grasduinen. Heb ik tot nu toe ook gedaan, maar die laatste boekentips moeten met gemak nog te achterhalen zijn in december.
Schuldig. Deze heb ik vanochtend pas opengeslagen. Dacht dat ik hem wel snel even zou uitlezen voor ik aan dit artikel begon. Niet dus. Ik merkte het al na een paar bladzijden: dit boek verdient een diepe lezing én ik wil het boek ook luisteren met de stem van Bart in mijn oren.
De Cinnamon Bun Boekhandel – Laurie Gilmore
Dit was mijn zomerprojectje: een verstand-op-nul-boek lezen. Alleen is mijn verstand ondertussen teruggekeerd en zit de zomer nog ergens in dat boek verscholen. Misschien is dit wel precies het boek dat ik nodig heb tijdens mijn winterblues (want ja, ik ben een megazomermens!).
Dagen als vreemde symptomen – Leonieke Baerwaldt
Ik was helemaal niet van plan dit boek te lezen. Het staat op de longlist van de Boon, maar niet op mijn lijstje met te lezen titels. Toen ik het boek echter op CloudLibrary zag staan en eraan begon, kon ik nauwelijks nog stoppen.
De dagen die komen – Mélissa Da Costa
Ik denk niet dat ik me door de hype heb laten opzwepen, want het eerste boek van Da Costa – Al het blauw van de hemel – spreekt me helemaal niet aan en heb ik dus niet gelezen. Ik was wel heel benieuwd naar haar laatste telg: Waar de zon de sneeuw raakt. Voor ik die begin te lezen (want ja, die ligt al klaar voor januari), ben ik toch maar eerst in zijn voorganger gedoken. Ik kan begrijpen waarom ze zo succesvol is. Ik was van plan gewoon de eerste bladzijde te lezen en het boek dan aan de kant te schuiven voor een beetje later, maar voor ik het wist was ik drie hoofdstukken verder.
Toegegeven: aan dit boek ben ik pas in december begonnen. Het staat ook op de longlist voor de Boon, dus ik lees het voor de Leesjury (maar ook voor mezelf, want ik wil graag de hele longlist lezen 😉). Ook weer een gevalletje ‘ik kijk gewoon even wat het geeft’ en dan niet meer kunnen wegleggen. Misschien moet ik die gewoonte om de eerste bladzijde te lezen voortaan maar achterwege laten.
Wie me een beetje kent, weet dat ik eigenlijk niet zo’n feelgoodlezer ben. Maar Casey McQuiston had me met I kissed Shara Wheeler al eens weten te verrassen, dus ik wou het nog een kans geven. Het is waarschijnlijk geen verrassing dat dit het boek is dat al het langst half gelezen op de kast staat. Niet omdat het mij niet boeit, maar gewoon omdat het mij minder boeit dan de spannende boeken die altijd luider roepen.
The glass girl – Kathleen Glasgow
Voor de Leesjury ben ik weer volop de YA-oogst van 2025 aan het lezen. Toen Kathleen Glasgow besliste twee boeken in één jaar uit te geven en ik haar nieuwste (How to make friends with the dark) ging ophalen in de boekhandel, besefte ik dat ik snel haar vorige moest lezen.
A Heart for Christmas- Sophie Jomain
Deze kan ik niet eerder dan met Kerstmis uitlezen. Het is namelijk een adventsboek waarvan ik elke dag één hoofdstuk mag lezen. Leuk concept. Ik hoop dat er volgend jaar meer volgen. Ik moet wel toegeven dat ik het moeilijk vind om niet verder te lezen. Sowieso een leuk tussendoortje.
De schrijfster – J.D. Barker en James Patterson
Dit is het luisterboek dat ik momenteel in mijn oren heb. Er staan nog wat manden met strijk te wachten, dus ik vermoed dat ik deze ook snel zal kunnen afvinken. Ware het niet dat die andere boeken ook uit moeten, ik had hem al lang uitgelezen. Ik heb namelijk ook een gesigneerd fysiek exemplaar liggen. Maar als ik die elf boeken ook echt uit wil lezen, moet ik het werk een beetje verdelen 😉.
De verkeerde afslag – Davide Coppo
Een lange treinreis is het ideale moment om aan een nieuw boek te beginnen. De verkeerde afslag was er zo een. Ik was iets over halfweg na vier uur treintijd en het verhaal blijft in mijn hoofd hangen. Dit wordt hoogstwaarschijnlijk het eerste boek dat de finish haalt.
Terwijl ik dit schrijf, komt de regen met bakken naar beneden. Ik denk dat we de wandelplannen voor dit weekend mogen opbergen. Dan is er altijd nog die strijk met J.D. Barker 🎧 of de luie optie bij de 🎄. Benieuwd hoe ik vorder? Ik hou jullie via Instagram op de hoogte.
Geef een reactie