Een paar jaar geleden zat ik te huilen bij het boek Films die nergens draaien van Yorick Goldewijk. Sindsdien lees ik alles wat de man schrijft. Duizend en ik was bevreemdend, maar gaf stof tot nadenken. En nu is er Albatros. Alweer een boek waarvan ik even moet bekomen.
Als Abel op een ochtend wakker wordt, is zijn moeder veranderd in een hert en zijn vader in een hond. Daar blijft het niet bij. In de hele wijde omgeving is geen mens meer te bekennen. Of toch. Tijdens een illegale zoektocht in het vijandelijke Noorden leert hij Kat kennen. Zij is op zoek naar een reisgezel. En hij is op zoek naar meer mensen. Ondanks de verschillen die als een kloof tussen hen in hangen, gaan ze samen op reis. Eindbestemming: Mariposa, want daar is de zee en daar hopen ze antwoorden te vinden.
“Soms word je wakker en weet je meteen dat er iets niet goed is. Je weet niet hoe je het weet, maar je weet het, zo zeker als de zon die door je raam naar binnen schijnt. Misschien was het wel juist door die zon dat Abel het wist, die ochtend, want het licht was anders. Feller en warmer. Het was licht van later, veel later. Licht van te laat. Licht van allang geen ochtend meer.”
Ik bedoel maar: als je een boek met zo’n scène kan beginnen, dan ben ik al helemaal om. En daar houdt het niet mee op. Vanaf de eerste bladzijde weet Goldewijk zoveel sfeer te scheppen en zoveel aan de lezer te vertellen zonder dat die het zelf door heeft, dat de essentie van het boek eigenlijk al bijna samengevat is.
Twee kinderen springen op een scooter en proberen te vergeten dat ze eigenlijk vijanden zijn. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Want hoe reageer je als je ziet dat jouw leger een stad met de grond gelijk gemaakt heeft. Wat zeg je als je ervan beschuldigd wordt dat je het allemaal zomaar hebt laten gebeuren. Hoe leg je uit dat jij aan jouw kant ook geleden hebt, mensen verloren bent en hoe probeer je tussen al die brokstukken ook het goede in elkaar te zien.
En dan is er nog de vraag of het eigenlijk wel zo’n slechte zaak is dat alle mensen in dieren veranderd zijn. Krijgen ze een kans om opnieuw te beginnen? Zullen ze het dan beter doen? Of gedroegen ze zich eigenlijk al als dieren en zijn ze nu gewoon terug in hun ware aard getransformeerd? En hoe komt het dan dat Kat en Abel geen dieren geworden zijn? Hoe ziet hun toekomst eruit? Heel veel vragen, in verschillende lagen.
Yorick Goldewijk is een meester in dialogen. De gesprekken die Abel en Kat voeren gaan diep en raken je tot op het bot. Ze zijn even vaak ernstig als grappig en de twee kunnen echt wel voor vuurwerk zorgen. Evengoed gaat er soms een enorme kracht uit van wat niet gezegd wordt.
Het boek heeft naar mijn aanvoelen alles waar jonge lezers van houden: een grote portie fantasie, een ongelooflijk avontuur, botsende personages, een mysterieuze verteller die heel lang onbekend blijft en een leuk toetje op het einde. Als er dan toch één iets is waar ik me even aan gestoord heb: op een bepaald moment zag ik toch duidelijk een kijvende vinger. Dat kwam in de gedaante van Ella. Dat vond ik een beetje jammer, want het had volgens mij niet gehoeven. Maar los daarvan heb ik dus echt van dit boek genoten.
Enkele weken geleden mocht ik met een groep leerkrachten aan de slag. Het begin van dit boek is een van de fragmenten die we samen gelezen hebben. Ik heb er toen echt een lans voor gebroken omdat ik er rotsvast van overtuigd ben dat je in een klas heel veel met dit boek kan doen. Maar dan wel een zesde leerjaar (groep 8 in Nederland) of ouder. Want we willen natuurlijk ook niet met onze vinger staan zwaaien. We willen dat de leerlingen het zelf snappen. En geloof me: dat zullen ze zeker. Daarvoor is dit boek sterk genoeg. En zelfs al zouden ze het niet snappen, dan nog hebben ze een ongelooflijk mooi boek gelezen dat ook nog eens fantastisch geschreven is. En dan vergeet ik bijna nog de prachtige cover van Martijn Van der Linden te vermelden.
Albatros | Yorick Goldewijk | Uitg. WPG Kindermedia (2025) | 272 pp. | voor lezers vanaf 12 jaar
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie