HRC-tip 8: lees een moedig boek
Nu durf ik helemaal niet meer te zeggen dat er genres zijn die ik niet lees. Ik hield mezelf altijd voor dat ik niets heb met feelgoodboeken, maar nu moet ik mijn mening herzien. De verloren boekwinkel van Evie Woods heeft alle kenmerken van het genre en ik heb ervan genoten!
Misschien kwam het door de historische verhaallijn. In 1921 ontvlucht Opaline (wat een mooie naam ook!) een gearrangeerd huwelijk. Ze komt eerst in Parijs terecht bij Shakespeare and Company, een boekwinkel die je ook echt kan vinden aan de overkant van de Notre-Dame. Dat is pas het begin van haar avontuur. Uiteindelijk opent ze haar eigen boekwinkel in Dublin en zet ze alles op alles om een verloren manuscript op te sporen.
2021. Ook Henry is op zoek naar een mysterieus manuscript. Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij Martha. Zij is gevlucht voor haar gewelddadige echtgenoot en zoekt rust in het huis van mevrouw Bowden, waar ze als huishoudster de kost verdient. Het klikt tussen Henry en Martha, maar zoals de regels van de kunst het voorschrijven, verloopt hun romance uiteraard niet over rozen. Door Henry en mevrouw Bowden geraakt Martha in de ban van boeken en start ze zelfs een literatuurstudie.
Het hele verhaal is doorspekt met boekenliefde. Het duurde dan ook niet lang voor ik helemaal ondergedompeld was in alle boekwinkels die de revue passeren en ik de oude, in leer gebonden exemplaren, bijna kon voelen en ruiken. Ook al had ik zeker niet met Opaline willen ruilen – ze krijgt heel wat voor de kiezen – toch was ik stiekem jaloers op haar werk. En ook met Henry en Martha had ik wel in Trinity College willen rondlopen.
“Het mooie van boeken is dat ze je de moed geven om je een groter en beter leven voor te stellen dan je ooit had durven dromen.”
In korte hoofdstukken komen de drie personages afwisselend aan het woord. Dat ze allemaal hun bagage mee hebben, wordt al snel duidelijk. Het verhaal van Opaline toont op een hartverscheurende manier hoe honderd jaar geleden tegen vrouwen aangekeken werd en hoe mannen zichzelf het recht toe-eigenden om hen als meubelstukken te behandelen. Het verhaal van Martha toont dan weer dat het vandaag niet altijd beter is. Gelukkig zijn zowel Opaline als Martha sterke vrouwen die hun leven en hun dromen zelf in handen nemen. Ook Henry heeft zijn issues, maar het verhaal gaat toch vooral over de twee pittige vrouwen.
Waarschijnlijk is dat de reden waarom ik het boek zo graag gelezen heb. Er zitten wel degelijk relevante thema’s in die op een respectvolle manier uitgewerkt worden. Oké, door het hele boek zit ook een vleugje magie verweven en meestal haal ik daar mijn neus voor op, maar hier past het gewoon helemaal binnen het verhaal. En dat ik halverwege begon te vermoeden hoe de vork in de steel zat? Ik zou eerlijk gezegd zwaar ontgoocheld geweest zijn als ik het niet bij het rechte eind had.
Nu snap ik waarom mensen houden van feelgood. Het is als een warm dekentje dat je even om je heen slaat om lekker te gaan soezen. Ik heb in elk geval even met de ogen geknipperd om weer in de werkelijkheid te landen.
De verborgen boekwinkel | Evie Woods | Uitg. Luitingh-Sijthoff (2024) | 397 pp. | Vert. uit het Engels door Arnout Brokking
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie