Het overkomt me wel vaker: als ik van een thrillerreeks meerdere boeken snel na elkaar lees, dan worden de hoofdpersonages haast bekenden. Op een onbewaakt moment, terwijl ik helemaal niet aan het lezen ben, betrap ik mezelf er soms op dat ik aan die personages aan het denken ben. Ook al zijn het geen mensen van vlees en bloed, een goede auteur weet hoe zijn personages in het hoofd van de lezer blijven hangen. Graag stel ik mijn ‘boekenbekenden’ aan jullie voor. Yrsa Sigurdardottir laat jullie kennismaken met Huldar en Freyja.
Over de auteur
Yrsa Sigurđardóttir (°1963) is met Huldar en Freyja niet aan haar proefstuk toe. Deze IJslandse thrillerauteur schreef eerder al een succesvolle serie rond advocate Thóra Gudmundsdóttir. Naast auteur is ze ook werkzaam als waterbouwkundig ingenieur in het noorden van IJsland. Ze schrijft niet alleen thrillers, maar ook jeugdboeken.
Huldar en Freyja
Als de lezer Huldar en Freyja leert kennen, is dat voor de personages in kwestie op een hekel punt. Huldar is politie-inspecteur die in het eerste boek D.N.A., bij gebrek aan personeel, prompt tot commissaris gepromoveerd is. De zaak die hij op zijn bord krijgt, is niet van de poes. In Reykjavik wordt een vrouw op gruwelijke wijze vermoord. Haar zevenjarige dochter had zich onder het bed verstopt en is dus hun belangrijkste getuige. Hier komt kinderpsychologe Freyja in beeld. Zij wordt opgeroepen om het meisje te ondervragen en haar ondertussen ook psychologische bijstand te bieden. Huldar en Freyja hebben elkaar echter eerder al ontmoet. Ze hadden een onenightstand en Huldar heeft daarbij gelogen over zijn beroep. De toon tussen de twee is meteen gezet.
Freyja had geen gemakkelijke jeugd en heeft moeten knokken om te komen waar ze nu staat in het leven. Dat is beter dan haar broer: die zit in de gevangenis. Toch is Freyja niet echt happy met hoe haar leven er op dit moment uitziet. Aan de ene kant hoopt ze op een betere toekomst, aan de ander kant heeft ze vaak de neiging bij de pakken te blijven zitten.
Wat Huldar vooral typeert is zijn onvermogen om met vrouwen om te gaan. Hij heeft nog steeds een boontje voor Freyja, maar door zijn stuntelige pogingen om dat duidelijk te maken, drijft hij hen steeds verder uit elkaar. Ook met andere vrouwen lukt het hem niet om begrepen te worden.
De interactie tussen Freyja en Huldar loopt als een rode draad door de serie. Ook aan het verleden van de personages wordt telkens veel aandacht besteed. Dat komt de vaart van de boeken niet altijd ten goede, maar het maakt hen wel personages van vlees en bloed. In D.N.A. had ik soms nog het gevoel van Yrsa Sigurđardóttir net iets te hard haar best deed om ons die personages al zo goed mogelijk te schetsen. Dat lijkt ze in Vortex en R.I.P. als ietsje los te kunnen laten, zodat die kennismaking nu iets meer geleidelijk verloopt. Toch doet ze soms nog iets te hard haar best. Dat neemt niet weg dat ik toch benieuwd ben hoe het hen verder zal vergaan.
Geef een reactie