Wist jij dat er in de Verenigde Staten zijn meer dan 7000 (!) Main Streets zijn? Als een seriemoordenaar willekeurig mensen op dit adres gaat vermoorden, is het voor de FBI dus onmogelijk te voorspellen in welke staat of stad hij zal toeslaan. Dat is het originele uitgangspunt van 138 Main Street van Gavin Bell.
Het verhaal
Een seriemoorden in de VS heeft het niet op een bepaald type slachtoffers gemunt, maar wel op een adres: 138 Main Street. Aangezien dit adres ruim zevenduizend keer voorkomt in de VS, is het onbegonnen werk om te voorspellen waar het volgende slachtoffer zal vallen. Toch doet het team van FBI-agent Ben Walker, bijgestaan door politieagente Zoe Hill, er alles aan om de moordenaar op te sporen en te stoppen.
Perspectieven
Het verhaal wisselt voortdurend van perspectief. Het ene moment ben je in het kantoor van de FBI, het volgende in een of andere Main Street. Wat de bewoners van die huizen zal overkomen, weet je op dat moment nog niet en dat zorgt voor extra spanning. Ook het contrast tussen een ervaren FBI-agent en een onzekere ‘gewone’ politieagente komt mooi uit de verf. Ook de dader zelf laat in zijn hoofd kijken.
Personages
Naast de moordenaar – wiens ware identiteit heel lang onder de radar blijft – zijn de speurders de belangrijkste personages. Ben Walker is van die drie het minst uitgewerkt. Ik kon wel sympathie voor hem opbrengen en ook voor de manier waarop hij met Zoe omgaat. Zoe is het buitenbeentje in het team. Zij is een politieagente uit een klein stadje waar de moordenaar toegeslagen heeft. Haar opmerkzaamheid is Walker opgevallen en daarom wordt ze aan het team toegevoegd. Ze is doortastend en intelligent, maar voelt zich ook soms onzeker en geïntimideerd door de nieuwe omgeving waarin ze terechtkomt. Gelukkig kan ze goed overweg met Matt Brodie.Die laatste is analyst bij de FBI. Hij deed mij een beetje aan Tilly Bradshaw (uit de boeken van M.W. Craven) denken. Niet de sociale onhandigheid, hoewel hij een beetje nerdy overkomt. Wel het vernuft waarmee hij verbanden legt en details boven water brengt. Het trio vormt samen een geslaagde combinatie.
Manifest
En dan duikt er plots een manifest op van de Main Street Killer, zoals hij door de pers genoemd wordt. Hij eist verregaande sociale en economische ingrepen, die zo ingrijpend zijn dat ze niet zomaar in een twee drie gerealiseerd zouden kunnen worden, zelfs als de FBI dat zou willen. Hoewel de ideeën in het manifest heel zwart-wit zijn, zetten ze je toch een klein beetje aan het denken. En wat belangrijker is: het manifest geeft de speurders ongewild ook een extra tool in handen om de moordenaar te vinden.
Origineel
Je kon waarschijnlijk zelf al de conclusie trekken: de plot van 138 Main Street is bijzonder origineel. De korte hoofdstukken vanuit de verschillende perspectieven stuwen je door het verhaal. Niet dat je door bloederige scènes zit te grimassen of door wilde achtervolgingen op het puntje van je stoel zit, maar vooral de voortdurende dreiging en het feit dat ook jij als lezer niet weet wie het volgende slachtoffer wordt, zorgen voor een constante spanning. Pas helemaal op het einde kom je te weten wie de dader is en dan vallen alle uitgestrooide puzzelstukjes fantastisch in elkaar. Ik was in elk geval verrast, want ik had me al allerlei andere ideeën gevormd.
Als een thriller een doorgewinterde crimelezer weet te verrassen, dan is die voor mij geslaagd. En ik was verrast 😊.
138 Main Street | Gavin Bell | Uitg. Ambo|Anthos (2026) | 406 pp. | Vert. uit het Engels door Angela Knotter
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie