Uit de kast in januari ’26
Ik had het jullie beloofd: mijn eerste uitdaging om boeken uit de kast te lezen. Een (lees: mijn) onschuldige hand trok een eerste kaartje: lees een boek zonder hoofdstuknummering. Meteen een harde noot om te kraken, want ik moest al mijn boeken letterlijk gaan inkijken. Uiteindelijk haalde ik vijf kanshebbers uit de kast.
De criteria
Eerst moest ik met mezelf overleggen: zou ik het woord geen hoofdstuk’nummering’ letterlijk nemen en boeken met hoofdstuktitels wel meerekenen? Ik koos ervoor het mezelf nog een beetje moeilijker te maken.
Bij wat er dan nog overbleef, zaten wel enkele boeken in verschillende delen. Een deel is geen hoofdstuk, dus die heb ik toch doorgelaten.
De kanshebbers
Uiteindelijk haalde ik vijf boeken uit de kast. Vier ervan zijn geschreven door Vlaamse auteurs, dus meteen een uitgelezen kans om ook mijn andere voornemen waar te maken: meer Vlaamse auteurs lezen.
Waar de zon de sneeuw raakt – Mélissa Da Costa
Dit boek staat eigenlijk hard te roepen in mijn kast. Ik las eind vorig jaar De dagen die komen en de schrijfstijl beviel me wel. Bovendien sneeuwt het al dagen, dus het zou een ideale binnenkopper zijn. En tot slot: er verschijnt dit jaar ook een vervolg op dit boek, dus ik moet zorgen dat ik mee ben. Maar: dit boek is het enige dat niet door een Vlaming geschreven is. Valt voorlopig dus af.
De souffleur – Diane Broeckhoven
Dit boek kocht ik als een blind date ten voordele van de warmste week, dus technisch gezien heb ik het niet helemaal zelf gekozen. Toch was ik er blij mee, want de inhoud spreekt me wel aan. Bovendien is dit een dun boek, dus een ideaal tussendoortje. Maar: dit boek heeft twee delen en hoewel ik zei dat ik daar geen rekening mee zou houden, ben ik eerst op zoek gegaan naar een boek met helemaal geen aanwijzingen.
Straatkat – Yasmina El Massaoudi
Deze auteur kende ik eerlijk gezegd nog niet, tot ik op Boektopia een interview met haar en Lize Spit meevolgde. Ik was meteen getriggerd door haar boeken en kocht ze beide. Straatkat gaat over de dood van haar moeder en ik heb het gevoel dat ik daar nu geen behoefte aan heb. Te vroeg op ‘t jaar, te moeilijk. Ook na ruim acht jaar nog.
Vuurvader – Leen van den Berg
Dit boek voldoet aan alle criteria: geen delen, geen halve lege pagina’s. Alleen witregels. Ik kocht het boek van Leen zelf toen ik bij haar een schrijfresidentie volgde. Ze haalde het vaak aan om haar ‘lessen’ te illustreren, dus ik ben wel benieuwd geworden.
Verloren zonen – Yasmina El Messaoudi
Ik zei het al: ik kocht twee boeken van deze auteur en beide hebben geen hoofdstuknummering. Dit boek bevat zelfs geen delen, behalve een proloog. In tegenstelling tot Vuurvader is hier wel meer witruimte gelaten om aan te duiden dat er een nieuw hoofdstuk begint.
De keuze
Ik heb lang getwijfeld tussen Vuurvader en Verloren zonen. Beide voldoen aan alle criteria en dat van Leen van den Berg eigenlijk nog het meest. Maar dat is ook wat mij het meest tegenhoudt. De bladspiegel is bij El Messoaudi luchtiger en bovendien is zij met twee boeken genomineerd. Gevolg: ik koos voor Verloren zonen van Yasmina El Mesaoudi. Het boek gaat over haar vader, over familie en over geheimen. En over hoe je na iemands dood met die geheimen moet zien om te gaan.
Het boek ziet er haalbaar uit om in drie weken uit te lezen. En die andere boeken? Die zullen nog wel ergens binnen een andere categorie passen. Misschien neem ik ze ondertussen vanzelf nog wel op. Misschien lees ik Verloren zonen wel zo snel uit dat er nog tijd is voor een tweede boek. Een ding is zeker: ik heb er zin in om erin te duiken. Ik hou jullie op de hoogte.
De boeken in de (Vlaamse) bib
Wil je zelf in één van deze boeken duiken? Je vindt ze bij je plaatselijke boekhandel of in de Vlaamse bibliotheken via onderstaande linkjes.
Geef een reactie