Ik vertelde al dat het thema van de Voorleesweek dit jaar ‘Blijf voorlezen!’ is. De boodschap is duidelijk: beperk je niet tot het voorlezen aan peuters en kleuters. Ook oudere kinderen, jongeren en volwassenen vinden het heerlijk om voorgelezen te worden. Laat ik nou net een boek gelezen hebben waarvan ik denk dat kinderen aan je lippen zullen hangen: Schildpadmeisje van Marlies Slegers.
Het thema van het boek is niet zo vrolijk. De dertienjarige Elvis – zeg maar Vis – is dol op spullen verzamelen die door andere mensen zijn achtergelaten. Zo vindt ze op een dag een schildpad, die ze Simon doopt. In het bos heeft Vis een oude caravan waar niemand van afweet. Die heeft ze ook nodig, want soms moet ze kunnen verdwijnen voor haar mama, die haar het leven behoorlijk lastig maakt. Alleen kan ze Simon daar niet achterlaten, dus na een ommetje bij buurman Joop belandt de schildpad uiteindelijk toch op haar kamer.
Als Vis kennismaakt maakt haar excentrieke nieuwe buurjongen Sid kleurt er licht aan de horizon. Sid is alles wat Vis niet is, maar hij weet haar vooral ook uit haar schulp te krijgen. Aan hem durft ze te vertellen hoe het er thuis werkelijk aan toe gaat, hoe haar moeder altijd dronken wordt en haar woede dan op Vis botviert.
Hoewel het leven van Vis enorm zwaar is, zijn er gelukkig mensen bij wie ze terechtkan. Bij de oude, zieke buurman Joop loopt ze vaak binnen. Hij deelt met haar zijn levenswijsheid en laat haar beloven dat ze voor zichzelf zal zorgen. Hij is de filosofische noot in het verhaal, zonder dat het er vingerdik op ligt.
Kom voor jezelf op, Vissie. Ga een beetje van jezelf houden.
Seb brengt vrolijkheid in haar leven. Hij deelt met haar zijn liefde voor muziek reizen. Hij moedigt haar aan nieuwe dingen te proberen. Hij is er voor haar en in kleine en grotere dingen probeert hij haar leven gemakkelijker te maken. Hij zorgt ook voor een romantische noot in het verhaal.
En dan is er natuurlijk nog Simon. De bijzondere schildpad die praat met Vis. Hij snapt het allemaal niet zo goed en dat is heel ontwapenend. Hij zorgt ervoor dat het verhaal genoeg lucht krijgt, door zijn humor en zijn ontwapenende onwetendheid. Hij stelt vragen die mensen niet durven stellen en hij bekijkt de dingen van een heel eigenzinnige kant.
Elk hoofdstuk start met een stukje zoekgeschiedenis. Die waarschuwen de lezer al voor wat er komt. In het begin van het verhaal zijn dat nog onschuldige opzoekingen. Over schildpadden bijvoorbeeld. Maar hoe verder je komt, hoe meer ze vertellen over de binnenwereld van Vis. Want hoe hard ze het ook te verduren krijgt, ze is enorm trouw aan haar moeder en ze kan ook niet anders dan van haar houden.
Ze laat mijn hand los, staart naar het tafelblad en blijft roerloos zitten. Ze vraagt me deze keer niet om haar te vergeven. Ze zit daar maar. Klein, gebroken en stuk.Ik haathoud van je, denk ik terwijl ik op haar neerkijk. Ik haathoud haathoud haat je.
Het verhaal komt op zoveel manieren binnen. Hoewel het thema zwaar is, weet Marlies Slegers het op een ingetogen en verteerbare manier te vertellen. Het is tegelijk hartverscheurend en hartverwarmend. Het is vooral ook heel realistisch en soms gingen de haren in mijn nek ervan rechtop staan. Daarom zou ik het boek ook pas vanaf twaalf jaar aanraden. Het nodigt niet alleen uit tot gesprek, het opent ook de ogen voor veel verborgen ellende waar we niet altijd bij stilstaan. Of je het boek nu met volwassen ogen leest of met die van een kind, het blijft zeker hangen.
Schildpadmeisje | Marlies Slegers | Uitg. Luitingh-Sijthoff (2025) | 285 pp. | Geïllustreerd door Jeska Verstegen | Voor kinderen vanaf 12 jaar.
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie