Zoals ik in dit voorstellingsrondje al vertelde, ligt Samuel Bjørk niet echt wakker van de volgorde waarin hij het verhaal van Holger Munch en Mia Krüger vertelt. De laatste ochtend is eigenlijk het vervolg op de prequel en komt voor het allereerste boek dat in de reeks verscheen (volg je nog?). Dat betekent dus dat je nog niet alles over Mia en Holger moet weten om het verhaal te kunnen volgen. Dat verhaal slorpt je sowieso helemaal op en ik ben er zeker van dat je achteraf ook de rest zal willen lezen, mocht je dat nog niet gedaan hebben.
Het verhaal
Het lijkt een doodgewone ochtend op de metro. Tot iemand de doodsbange vrouw in het oog krijgt die een bomgordel om heeft. De paniek slaat toe en niet iedereen weet het toestel te verlaten voor de bom om precies zeven over negen afgaat. De manier waarop Bjørk dit hoofdstuk beschrijft, toont zijn klasse. Hij hoeft geen spectaculair vuurwerk af te steken om de lezer te laten voelen wat de passagiers op dat moment meemaken. En om samen met journalist Jessica Blomqvist vol afkeer te luisteren naar het telefoontje dat belooft dat er meer aanslagen zullen volgen. Holger kan zijn pas opgerichte eenheid meteen aan het werk zetten en Mia is een ietwat onzekere, maar onmisbare schakel in het team.
Persoonlijke besognes
Wat de serie zo verslavend maakt is de uitdieping van de karakters. Holger probeert ervoor te zorgen dat zijn werk zijn gezin niet in de weg staat en Mia neemt de zorg voor haar zus op zich. Wie de reeks kent, weet dat dit geen eenvoudige klus is. Daar houdt het echter niet bij op. Ook de aanslagplegers krijgen een achtergrondverhaal. Die psychologische diepgang zuigt je het verhaal in.
Tempo
Hoewel dit boek niet leest als een actiethriller (want je weet wel: die aandacht voor het persoonlijke leven van de personages) lees je het toch met een sneltreinvaart. De korte hoofdstukken en het wisselende vertelstandpunt zullen daar wel voor iets tussen zitten. Bovendien tikt de klok, want de dader heeft elke 24 uur een nieuwe aanslag gepland. Die tikkende tijdbom geeft de lezer haast evenveel stress als Holger en zijn team.
Herkenbaarheid
Wie de reeks al een tijdje volgt, zal merken dat Bjørk een aantal darlings heeft. Of hij die moet killen, laat ik in het midden. Zo kenmerkt zijn schrijfstijl zich door opeenvolgende korte zinnen die het tempo en de spanning er strak inhouden. Daarnaast gebeurt het best vaak dat Mia met haar analytische brein dingen ontdekt die zo vergezocht lijken dat Holger haar niet gelooft. Petje af trouwens voor dat brein van Mia.
Persoonlijk vind ik die willekeurige volgorde binnen de serie wel iets hebben. Door de personages telkens op een ander punt in het leven te plaatsen, komt er geen sleet op. Ze blijven verrassen en dat doet Samuel Bjørk met zijn goed uitgewerkte en originele plot ook telkens opnieuw. Van mij mogen Holger en Mia samen nog veel avonturen beleven. Al hoop ik voor hen dat ze dan in minder woelig vaarwater terechtkomen.
De laatste ochtend | Samuel Bjørk | Uitg. Luitingh-Sijthoff (2025) | 398 pp. | Vertaald uit het Noors door Perpetua Uiterwaal en Liesbeth Huijer.
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie