Toen ik klein was keken wij elke kerstvakantie naar dezelfde tekenfilm: iets met Mickey Mouse, een vrekkige Scrooge en een kreupel jongetje dat de trap af kwam gewaggeld en zei “Ik ben er al, ik beeeeen er al!”. Meer herinner ik me er niet van. Een ruime veertig jaar later heb ik eindelijk het boek gelezen waar Disney de mosterd haalde. Of in elk geval een hervertelling ervan. Voor de Blossom Books Wereldklassiekers maakte Merel Leene een hedendaagse versie van Dickens’ kerstverhaal.
Voor wie het verhaal niet kent of net als ik nog enkele flarden uit een verfilming onthouden heeft, vat ik nog eens kort samen. We schrijven 24 december 1843. Een bijzonder nukkige en vooral gierige Ebenezer Scrooge vindt een ‘vrolijk Kerstfeest’ nonsens. In zijn ogen is er maar één ding waar je vrolijk van wordt en dat is geld. Als hij ’s nachts drie geesten op bezoek krijgt, moet hij zijn mening hierover uiteindelijk herzien.
Ik weet niet of Mickey Mouse er voor iets tussen zit, maar voor mij blijft dit het ultieme kerstverhaal. De manier waarop de straten, etalages, huiskamers, feestjes … beschreven worden, brengt je helemaal in de kerstsfeer. Je merkt ook al snel hoe het zal eindigen, maar dat is nu net de bedoeling. Hoewel de boodschap van Dickens ondertussen bijna tweehonderd jaar oud is, blijft ze staan: kerst draait niet om geschenken en grote feesten, het draait om gezelligheid, huiselijkheid, familie, liefde en vriendschap. Het gaat er niet om wat je hebt, maar wat je geeft. En dan heb ik het niet over de cadeautjes onder de boom.
In 1843 maakte Engeland voor het eerst kennis met Ebenezer Scrooge. In een week tijd waren ruim zesduizend exemplaren van A Christmas Carol in Prose over de toonbank gegaan en tot op vandaag behoort het boek tot de wereldliteratuur. Merel Leene slaagt er in het verhaal voor jonge lezers van nu begrijpelijk en aantrekkelijk te maken, zonder de sfeer en stijl van Dickens onrecht aan te doen. In haar nawoord legt ze uit welke ingrepen ze deed om tot dit resultaat te komen. Deze luxueuze uitvoering wordt nog aantrekkelijker door de illustraties van Sophie Pluim.
Tussen alle Kerst-in-Huppeldepup-titels die elk jaar als paddenstoelen uit de grond schieten, is en blijft dit een meesterwerk. Dankzij de puike hervertelling van Merel Leene blijft Dickens’ kerstverhaal actueel. Wat mij betreft kan het ook de komende twee eeuwen overleven.
Dickens’ kerstverhaal | Merel Leene (naar Charles Dickens) | Blossom Books (2020) | 110 pp. | Geïllustreerd door Sophie Pluim
Ik wens jullie allemaal een gezellige kerst.
Geef een reactie