‘Water’ is het thema van de Jeugdboekenmaand van 2027. Ik ben duidelijk al in volle voorbereiding, want om de een of andere reden lijkt de zee tegenwoordig een grote aantrekkingskracht op mij te hebben. De letter M van Natasha Pulley is dit jaar al het zevende boek dat ik las dat zich op een eiland, aan de kust of aan boord van een schip afspeelt. En het is ook niet het eerste historische verhaal dat ik las.
Het verhaal
Londres, 1898. Joe Tournier strandt totaal verdwaasd op het station. Hij weet wel nog wie hij is, maar niet waar hij vandaan komt. Al zijn herinneringen zijn verdwenen als sneeuw voor de zon. Epilepsie, is de diagnose die de dokter stelt, maar Joe heeft het gevoel dat er meer aan de hand is. Op een dag ontvangt hij een ansichtkaart die bijna honderd jaar geleden aan hem geschreven is. Ze is ondertekend met ‘M’. Als Joe de kans krijgt om op de vuurtoren te gaan werken die op de kaart afgebeeld staat, grijpt hij die met beide handen. Het is het begin van een heel bijzondere reis op zoek naar zichzelf en zijn herinneringen.
Tijdreizen
Toen ik het boek begon te lezen, vreesde ik even dat er een gat in mijn historische kennis zat. Joe leefde in 1900 in een Frans Groot-Brittannië, waar slavernij de normaalste zaak van de wereld was. Ik kon me niet herinneren dat Londen ooit Frans geweest was. Gelukkig werd ik uit mijn lijden verlost toen het verhaal vorderde. Door een mysterieuze gebeurtenis komt Joe midden in de Napoleontische Oorlog terecht. Door zijn toekomstige kennis, kan hij de draai van de loop van de geschiedenis veranderen en ervoor zorgen dat de Engelsen de overwinning behalen. De vraag waarrond dit boek draait is zo oud als de straat: wat gebeurt er met het heden als je in het verleden iets verandert? Hoe klein die verandering ook mag zijn, ze heeft sowieso gevolgen voor de toekomst. En Joe heeft een gezin in die toekomst, dus het is maar de vraag of hij staat te springen om het verleden een handje te helpen.
Wie is wie?
Waar ik in het begin een beetje moeite mee had, waren de vele namen. Sommige leken dan ook nog eens op elkaar en daarom duurde het even voor ik alle personages uit elkaar wist te houden. Na een tijdje lukte dat beter en dat kwam vooral doordat ze goed getypeerd werden. Vooral de ambiguïteit van Kite kon ik wel smaken. Het was heel moeilijk om vat te krijgen op zijn karakter en dat was ook precies wat Pulley wilde bereiken. Dat maakte hem tot het meest uitgebalanceerde personage van allemaal.
Een hoera ook voor alle sterke vrouwen die op de schepen de plak zwaaiden. Dat achter elke sterke man een sterke vrouw staat, is in dit boek zeker een feit. Het zou heel gemakkelijk zijn om van elke vrouw op het schip een Stien Struis te maken, maar dat is hier zeker niet het geval. Ze gebruiken zowel hun verstand als hun vrouwelijkheid. Ik was fan van elk van hen. Het boek toont bovendien niet alleen vrouwen op hun sterkst, maar ook mannen die zwakte durven tonen. En ook dat kan ik alleen maar toejuichen.
Hard en zacht tegelijk
Het resultaat is een caleidoscoop aan emoties, gedachten en genres. Je duikt van een kabbelende historische roman in een spannende ontvoering, vecht een zeeslag uit terwijl je op zoek bent naar je identiteit en onderweg ook nog met enkele morele dilemma’s af te rekenen hebt.
De letter M is een bijzondere reis door de tijd, maar het is veel meer dan dat. Je moet het lezen om te snappen wat ik bedoel.
De letter M | Natasha Pulley | Uitg. De Fontein (2026) | 429 pp. | Vert. uit het Engels door Lia Belt
Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Geef een reactie