boek&babbel

HRC-tip 1: lees een eerste boek

Mijn leesdoel voor de Hebban Reading Challenge heb ik al twee jaar vlotjes gehaald. Het is me echter nog nooit gelukt om alle categorieën aan te vinken. Misschien slaag ik er dit jaar wel eens in. Om mezelf gefocust te houden en om jullie een handje te helpen, geef ik jullie vanaf nu elke week een leestip uit een van de categorieën. Omdat we de eerste week van het jaar zijn, begin ik met de opdracht “lees een eerste boek”. Dat kan een debuut zijn, maar ook het eerste boek uit een serie. In dat laatste vakje past Lichaamstaal, want het is het eerste deel in een reeks met Cassie Raven in de hoofdrol.

“Voor de fans van Helen Fields” prijkte in de catalogus. Dan moet je mij al niet meer overtuigen. Ik wou zelf wel eens zien of A.K. Turner mijn even hard zou weten te raken als mijn favoriete Britse thrillerauteur. Dat Lichaamstaal het eerste deel van een nieuwe serie is, was mooi meegenomen.

Cassie Raven is een opmerkelijke verschijning. Ook haar beroep is niet alledaags. Als obductie-assistente draagt ze zorg voor de lichamen die het mortuarium binnenkomen. Alsof ze daarmee nog niet genoeg met de dood te maken krijgt, volgt ze in haar vrije tijd ook nog een taxidermiecursus. Een bijzonder hoofdpersonage dus. Daar hou ik wel van. Cassie heeft ook al een woelig verleden achter zich en dat maakt haar extra boeiend.

Op een dag belandt Geraldine Edwards op haar snijtafel. Haar ex-docente is de reden dat ze haar leven weer op de rails gekregen heeft en haar dood laat Cassie niet onberoerd. Als de zoon van de dode vrouw heel koel reageert op het overlijden van zijn moeder en Cassie nog andere dingen over haar te weten komt, begint ze te twijfelen of mevrouw E. wel een natuurlijke dood gestorven is.

Als op een nacht een lijk uit het mortuarium verdwijnt, wordt brigadier Phyllida Flyte in het verhaal geïntroduceerd. Zij werkt nog niet zo lang in het politiebureau van Camden en moet er haar draai nog vinden. Ook tussen haar en Cassie hangt er niet meteen een positieve vibe. Flyte loopt niet hoog op met dat rare meisje en Cassie heeft door haar verleden weinig vertrouwen in de politie. Wat ze met elkaar gemeen hebben, is dat ze zich allebei als pitbulls in een zaak vastbijten. Als ze uiteindelijk toch gaan samenwerken, blijken ze een prima duo te vormen.

Aan de personages merk je dat dit het eerste deel van een serie is. Turner stopt veel energie in het tekenen van haar personages. Begrijp me niet verkeerd, dat doet ze op een voortreffelijke manier. Het zorgt alleen niet voor een razend spannende thriller. Hoewel Cassie geregeld buiten de lijntjes kleurt, verloopt het onderzoek toch behoorlijk traag. Verwacht je ook niet meteen aan gruwelijke taferelen of spannende actie. Daarop is het wachten tot aan de ontknoping. Die is dan wel verrassend en goed uitgebalanceerd.

Voor de rest heeft het boek wel alle elementen om er een pageturner van te maken. De hoofdstukken zijn kort. Het perspectief wisselt vlotjes en op de juiste momenten wordt er een nieuw stukje mysterie toegevoegd. Ook de setting – het Londense Camden Town – is op een heel beeldende manier beschreven. Dat Cassie vroeger op straat geleefd heeft en Flyte uit een landelijke regio overgekomen is, zorgt voor een extra dualiteit. Genoeg ingrediënten dus om een boeiend verhaal neer te zetten. Alleen mist het nog een beetje pit. Nu iedereen netjes aan ons voorgesteld is, denk ik dat Turner nog veel meer voor ons in petto heeft. Laat dat tweede deel maar komen.

Lichaamstaal (Cassie Raven 1) | A.K. Turner | Uitg. Ambo Anthos (2023)| 415 pp. | Vert. uit het Engels door Harmien Robroch

Met dank aan de uitgeverij en VBK België voor het recensie-exemplaar.