boek&babbel

In de laatste week van het jaar blik ik terug op enkele hoogtepunten. Mijn taak als jurylid voor de Max Bronzen en Zilveren Vleermuis nam een grote hap uit mijn leestijd. Tot aan de prijsuitreiking mocht ik absoluut niets verklappen over de boeken die ik gelezen had. Nu mag het wel. Een overzicht van alle titels zou een veel te lang artikel opleveren. Er zaten helaas ook titels tussen waar ik me echt doorheen heb moeten worstelen, maar uit respect voor de auteurs kom ik hier niet op terug. Ik zet wel graag enkele uitschieters in de kijker.

De Max Bronzen Vleermuis

Het beste thrillerdebuut van het afgelopen jaar wordt bekroond met een Max Bronzen Vleermuis. Deze drie debuten heb ik het liefst gelezen:

• De man met duizend gezichten – Lex Noteboom

Aan niets merk je dat dit een debuut is. De plot is knap opgebouwd, verrassend en origineel. Ik werd helemaal meegesleurd naar het fictieve land Kazichië. Daar wordt Daniel na de moord op zijn broer gedwongen het nieuwe staatshoofd te worden. Daar heeft hij aanvankelijk niet veel zin in en ook zijn Nederlandse vrouw Michelle doet er alles aan om zo snel mogelijk naar huis terug te keren. Daarnaast sluipt er ook nog een meedogenloze huurling door het verhaal. De plot bevat veel verschillende verhaallijnen, perspectieven en tijdsprongen. In het begin is het focussen om goed mee te zijn, maar eens je in het verhaal zit en alle draadjes uiteindelijk samen komen, kan je het boek nog moeilijk wegleggen.
De introductie van artificiële intelligentie in een verhaal om een machtsstrijd is een originele invalshoek. De ingenieuze manier waarop Daniël zijn plannen ontvouwt doet een intelligente auteur vermoeden. Bovendien is het taalgebruik rijk en beeldend. Een knap debuut.

• In de schaduw – Shelley Burr

Van het koude noorden naar het hete zuiden voor deze broeierige thriller. Afgaand op de korte inhoud, zou je een verhaal verwachten zoals er al veel geschreven zijn: meisje raakt vermist, onderzoek loopt vast en na enkele decennia weet een detective de zaak toch open te breken. Als je kort door de bocht gaat, dan is dat ook de samenvatting van dit boek. Alleen voegt Shelley Burr hier een extra dimensie aan toe door voor een bijzondere detective te kiezen met een hoop bagage in zijn rugzak en een origineel motief om deze misdaad te willen oplossen. Burr roept vragen op bij de lezer die ze maar mondjesmaat beantwoordt en via enkele verrassende zijwegen belandt die uiteindelijk bij een verrassende en originele ontknoping.

• Gebroken stemmen – Lotte Leenaerts

Een debuut van eigen bodem. Ondertussen is in deze reeks ook een tweede deel verschenen (Gebroken zielen) met voormalig gerechtspsychologe Jade Van Hoof en commissaris David Speltinckx. In Gebroken stemmen moeten ze op zoek naar de seriemoordenaar die het gemunt heeft op vrouwen met rosse krullen. Niet alleen hun speurdersskills worden op de proef gesteld, maar ook hun onderlinge relatie zorgt voor de nodige spanning.
Lotte Leenaerts weet al van bij het begin geloofwaardige personages neer te zetten. Wat ze meemaken, is niet altijd even origineel, maar de verrassende ontknoping maakt veel goed. Soms had ik een beetje moeite met het toeval, waardoor alle personages met elkaar verbonden waren en de recherche soms nogal gemakkelijk tot conclusies kwam. Toch zou mij dit er niet van weerhouden ook het nieuwe avontuur van het duo te lezen. Staat voor volgend jaar op mijn leeslijstje.

De Max Zilveren Vleermuis

De Zilveren Vleermuis gaat naar het beste spannende boek van het voorbije jaar. Uit de titels die ik hiervoor gelezen heb, pik ik mijn drie favorieten.

• November – Thomas Olde Heuvelt

Na Hex en Orakel ben ik fan geworden van deze Nederlandse Stephen King. Vorig jaar mocht ik hem ontmoeten tijdens Boektopia en hij vertelde toen zelf dat hij met November een verhaal met morele vraagstukken geschreven had. Dat is het inderdaad. In Bird Street zijn alle gezinnen elf maanden van het jaar de grootste geluksvogels ter wereld. Alleen moeten ze daar in november de prijs voor betalen. Dan komen de Donkerder Dagen en moeten er offers gebracht worden.
De sterkte van dit boek zit hem vooral in de etische vragen. Zonder zelf te oordelen, dwingt Olde Heuvelt de lezer om zichzelf de vraag te stellen: wat zou ik zelf doen? Hij creëert daarvoor een broeierige sfeer die verschillende genres moeiteloos met elkaar laat versmelten. Door zijn heel natuurlijke vertelstijl neemt hij de lezer helemaal mee in het verhaal. Dit doet hij echter met een dieselmotor: het vraagt even tijd om helemaal op snelheid te komen.

• De partizaan – Patrick Worrall

Soms heb je een boek dat je letterlijk naar adem doet happen. Voor mij was dit zo’n boek. Toegegeven: de eerste hoofdstukken vragen de nodige focus om de personages te leren kennen en vooral uit elkaar te houden. Eens iedereen een naam, een gezicht en een identiteit (of meerdere) gekregen heeft, zit je goed voor urenlange spanning. De verhalen geraken steeds meer in elkaar verweven. De spanning wordt opgedreven en komt tot een zenuwslopende climax. En pas daarna kan je weer rustig op adem komen.
De partizaan is niet alleen een spionageverhaal, maar bevat zowel een vleugje romantiek als de gruwel van de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog die erop volgde.

• De logé – Heather Gudenkauf

De drie verhaallijnen dragen bij aan de spanning in dit boek. Het verhaal zit daardoor boordevol cliffhangers. Dat maakte het moeilijk om het weg te leggen. Tijdens een sneeuwstorm vindt Wylie Lark een jongen aan haar voordeur. Ze gaat op onderzoek uit en ontdekt dat hij waarschijnlijk slachtoffer werd van een verkeersongeluk. Het wrak van de verongelukte auto is echter leeg, geen spoor van eventuele andere inzittenden. Daarnaast keren we verschillende keren terug naar de broeierige zomer van 2000 en zijn er cursief gedrukte fragmenten die oorspronkelijk helemaal los lijken te staan van de rest. Met de juiste dosering weet Gudenkauf de drie lijnen perfect in elkaar te verweven. Dat resulteert in een ontknoping van pure horror. Hoewel ik zelf redelijk snel geraden had wie de moordenaar was, doet dit niets af aan de ongelooflijke spanning die doorheen het hele boek zindert.

De winnaars

Op 22 oktober trok ik naar Zoetermeer waar het thrillerfestival geopend werd met de uitreiking van de prijzen. Het was heel leuk om mijn collega juryleden in het echt te ontmoeten. Heel wat auteurs waren ook van de partij. Zelfs internationale sterren als Carla Kovach en Helen Fields. Er werden in totaal vier Vleermuizen uitgedeeld: naast de Zilveren en Bronzen Vleermuis is er ook een Junior Vleermuis voor het beste spannende boek voor kinderen van 9 tot 12 jaar en een Gouden Vleermuis voor het hele oeuvre van een auteur. Dit waren de winnaars:

• Max Junior Vleermuis: Groenwoud – De wereld achter de deur van
• Max Bronzen Vleermuis: De engelenmoord van Bjorn Van den Eynde
• Max Zilveren Vleermuis: De 20 van Sam Holland
• Max Gouden Vleermuis: Corine Hartman

Volgend jaar

Toen ik hoorde dat er voor het eerst ook een Junior Vleermuis uitgereikt zou worden, heb ik me meteen kandidaat gesteld als jurylid. Thrillers lees ik sowieso al veel en graag. Mij verdiepen in wat er op het gebied van spannende kinderboeken allemaal verschijnt, kan ik mijn horizon alleen maar verruimen. Daarom ga ik – als alles goed gaat – volgend jaar op zoek naar de Junior Vleermuis.  

Lezen als jurylid heeft me weer op een nieuwe manier naar boeken leren kijken. Het was een verrijkende ervaring, maar eentje om niet te onderschatten. Er moest flink doorgelezen worden en dat lukte niet voor elk boek met evenveel enthousiasme. Toch ben ik heel blij dat ik dit gedaan heb en daarom engageer ik me volgend jaar met veel plezier opnieuw.